"ละคร หลังข่าว"

                                               

ดาวพระศุกร์...ตะวันยอแสง...คมแฝกหรือบ้านทรายทอง คงเป็นชื่อคุ้นหูใครหลายคน สำหรับคอละครโทรทัศน์ละข่าวภาคค่ำ ซึ่งมีเนื้อหา เรื่องราวที่ดูจะเป็นไปได้ยาก ที่เราเรียกกันติดปากว่า “ละครน้ำเน่า” แต่เรายังคงชื่นชมและติดตามกันมาในทุกยุคทุกสมัย แรกเริ่มเดิมทีประเทศเรายังไม่มีละครโทรทัศน์ที่เป็นรูปแบบชัดเจน ส่วนใหญ่เป็นละครเพลง โดยเริ่มต้นจาก“ช่องสี่บางขุนพรหม” สถานีโทรทัศน์เก่าแก่ของประเทศไทย ละครมีการสร้างบทละคร สร้างบทเพลงในการแสดงละครแต่ละครั้ง...ซึ่งดูจะเป็นการสร้างสรรค์อย่างน่าสนใจ ชวนให้ติดตาม

ละครโทรทัศน์มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง ด้วยความรวดเร็วตามกระแสทางเทคโนโลยี วิธีการนำเสนอดูมีชั้นเชิงและแนบเนียนมากขึ้น แต่เรื่องราวยังคงความเป็นอมตะอยู่เสมอ

ละครไทยมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัว การแก้แค้นระหว่างตระกูล  การพลัดพรากจากครอบครัวอันมั่งคั่ง และความบังเอิญจนไม่น่าเชื่อ แต่เราก็ยังคงเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง ละครไทยมักมีองค์ประกอบของการแสดงอยู่จำนวนหนึ่ง แต่ที่สำคัญคือ..... นักแสดง ผู้ทำหน้าที่ถ่ายทอดเรื่องราว ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตามบทบาทของบทละคร พอจะสรุปคร่าวๆได้

“ นางเอก” ต้องเป็นคน สวยใส บริสุทธิ์ ร้องไห้เก่ง น้ำใจงาม ยอมคน ตอนเด็กอาจลำบากเมื่อโตขึ้นกลายเป็นลูกมหาเศรษฐี เกลียดพระเอกแต่รักกันตอนจบ รักความถูกต้อง ค้นหาความจริง กตัญญูเป็นยอดคน ในบางครั้งอาจถูกกักขังจากพระเอก ถูกปองร้ายจากตัวโกงในละครบางเรื่องนางเอกต้องปลอมตัวให้ไม่สวย แต่ก็สวยอยู่ดี........ เอาเป็นว่าสิ่งที่สำคัญ ที่นางเอกทุกคนต้องมีคือ “ความสวย” ขนาดนอนยังสวยเลย...................”

         “ พระเอก”  ต้อง... หล่อ เท่ห์ ดูดี กล้ามใหญ่ ใจดี มีบุคลิกพิเศษ ถูกกลั่นแกล้งจากตัวโกง สู้ชีวิตและรักษาความถูกต้อง มองโลกในแง่ดี มีความสุขกับการช่วยเหลือ เอื้อเฟื้อกับชาวโลก โศกเศร้าเพียงลำพัง...มีความหลังเป็นแรงผลักดัน มีความฝันเป็นกำลังใจ พูดจาดี สุภาพและต้อง “ หล่อ” ไว้ก่อน

         “ ผู้ร้ายหรือตัวโกง”  ต้อง ดุขึงขัง ขี้โกงพูดจาจาบจ้วงดุดัน เป็นนักวางแผน เห็นแก่เงิน อาจเป็นชู้กับใครบางคน หมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้น มีบริวารมากมายห้อมล้อม (ตอนจบตายคนเดียว)  สบายกายสุขใจในต้นเรื่อง ถูกจับได้ฆ่าตัวตาย เป็นบ้าตอนจบ ยิงปืนไม่แม่น ตายยาก มีหน้าตาเป็นอาวุธ แต่ปัจจุบันมักมีหน้าตาหล่อแต่ร้าย บางเรื่องหล่อกว่าพระเอกและตายด้วยน้ำมือพระเอก หรือนางเอกเสมอ

         “ นางร้าย” ต้อง สวย แสบ ซ่า กรี๊ดตลอดเวลา งี่เง่า ไม่ฟังใคร มีแม่หรือพี่สาวเป็นผู้ชี้นำ วางแผนทำร้ายนางเอก รักพระเอกอย่างไม่ลืมหูลืมตา แต่เสียตัวให้กับผู้ร้าย  หากตอนจบไม่ตายก็กลับตัวเป็นคนดี หรือสิ้นสติเป็นคนบ้า ชอบคบเพื่อนที่คอยสนับสนุนตัวเอง มีนักเลงเป็นบริวาร ชอบสร้างรอยร้าว ทำเศร้าอ่อยพระเอก สวมหน้ากากเก่งมาก และมีความสุขกับการได้ทำร้ายนางเอกและส่วนใหญ่.............ไม่สำเร็จ

          “ พระรองหรือนางรอง” ต้องคอยเป็นเพื่อนนางเอก หรือพระเอกเสมอ เป็นสื่อกลางให้ความช่วยเหลือ แอบรักเป็นสำคัญ ฝันให้นางเอกและพระเอกมีความสุข ยอมทุกข์เพียงลำพัง รู้ทันผู้ร้าย แก้ไขปัญหาช่วยเหลือเพื่อนได้เสมอ และมักถูกขอร้องให้ช่วยอยู่เสมอ ดูดีน้อยกว่านิดหน่อยแต่บางครั้ง ดูดีกว่าด้วยซ้ำ แต่ไม่มีสิทธิ์เพราะเป็น....ตัวสำรอง.....เสมอ

         สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องราวคร่าวๆ ของตัวละครสำคัญของละครไทยซึ่งเราทุกคนก็คงเห็นเช่นเดียวกัน เราคงเคยได้ยินประโยคที่ว่า “ดูละครย้อนดูตัว” คงไม่เชยเกินไปที่จะพูดคำนี้ เพราะหากเราลองวิเคราะห์ไตร่ตรอง ทบทวนดูแล้ว เราคงได้รับแง่คิดต่างๆมากมาย จากการดูละครสักเรื่อง การดูเพียงเพื่อความสุข สนุกสนานเป็นส่วนหนึ่ง แต่มากไปกว่านั้นหากเราเข้าใจเหตุผล ของสิ่งเหล่านั้น ด้วยความจริงที่ว่า “ชีวิตจริงอาจเป็นบางสิ่งที่มากกว่าละคร” เพราะเราคงไม่อาจปฏิเสธได้ว่าละครก็อาจเกิดขึ้นได้กับชีวิตจริงของเราทุกคน

         ละครหลังข่าวเป็นความสุขอย่างหนึ่ง ที่เราท่านทั้งหลายใช้เวลาวันละ 2-3 ชั่วโมง ในแต่ละวันเพื่อมีความสุขและได้แง่คิดดีๆจากมัน..... แง่คิดดีๆ ที่ผู้จัดพยามสอดแทรก ยัดเหยียดไว้ในเรื่อง ดูจะเป็นเรื่องยากสักหน่อยที่จะทำความเข้าใจ แต่เพียงต้องการเวลา ในการไตร่ตรอง

         หลายคนค้นพบทางหนทางการดำเนินชีวิต หลายคนค้นพบแง่คิดดีๆ กับการดูละครสักเรื่อง และคงปฏิเสธไม่ได้ว่านั่นคือ เรื่องจริง  หลายสิ่งหลายอย่างมีเหตุผลของตัวมันเอง เพียงแต่ต้องการ....... ประสบการณ์  และเวลาในการทำความเข้าใจ แต่ไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำความเข้าใจ (ลองดู) มองหาสิ่งที่สนใจสักเรื่อง เริ่มต้น แล้วเราจะได้อะไรตั้งมากมายกับการทำความเข้าใจ แม้แต่การดูละครหลังข่าว ที่บางคนมองว่าเป็นเรื่อง ไร้สาระ....

เลยลม...

ขอขอบพระคุณมากครับ สำหรับภาพละครที่ได้นำมาประกอบบทความนี้